W pierwszym kwartale tego roku, w województwie łódzkim, rentę z tytułu niezdolności do pracy pobierało przeciętnie miesięcznie, ok. 27,3 tys. osób. W całym kraju było to ponad 475 tys. osób. Przeciętna miesięczna wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy w tym czasie wyniosła w Łódzkiem ponad 3016 zł, a w całej Polsce – ponad 3450 zł.

[POSŁUCHAJ] Wypowiedź Moniki Kiełczyńskiej – regionalnej rzecznik prasowej ZUS w województwie łódzkim

Renta z tytułu niezdolności do pracy jest świadczeniem dla osób, które ze względu na stan zdrowia, całkowicie lub częściowo utraciły zdolność do pracy zarobkowej. Świadczenie przyznawane jest na wniosek, o ile zostaną spełnione łącznie wszystkie warunki ustawowe.

Za całkowicie niezdolną do pracy uważa się osobę, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła prawo do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.

O niezdolności do pracy i jej stopniu orzeka lekarz orzecznik ZUS, a w przypadku zgłoszenia sprzeciwu – komisja lekarska ZUS. W zależności od rokowań, dotyczących odzyskania zdolności do pracy, renta może być przyznana na określony czas, lub na stałe.

Od 1 marca najniższa renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi – 1978,49 zł brutto, natomiast najniższa renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynosi – 1483,87 zł brutto.

Kto może otrzymać rentę?

Rentę może otrzymać osoba, która została uznana za całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy oraz posiada wymagany okres składkowy i nieskładkowy.

Wymagany staż zależy od wieku, w którym powstała niezdolność do pracy.

• 1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
• 2 lata – jeżeli powstała w wieku od 20 do 22 lat;
• 3 lata – jeżeli powstała w wieku od 22 do 25 lat;
• 4 lata – jeżeli powstała w wieku od 25 do 30 lat;
• 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała po ukończeniu 30 lat.

W przypadku osoby, której niezdolność do pracy powstała po ukończeniu 30 lat, wymagany 5 letni okres składkowy i nieskładkowy powinien przypadać w ciągu 10 lat przed zgłoszeniem wniosku o rentę, albo przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Co do zasady niezdolność do pracy powinna również powstać w okresach wskazanych w przepisach, np. w czasie zatrudnienia lub ubezpieczenia, ale nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Od tej zasady jest jednak wyjątek, który odnosi się do osób, które mają orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy i mają 20-letni staż ubezpieczeniowy (kobiety) lub 25-letni staż ubezpieczeniowy (mężczyźni).

Warto też zwrócić uwagę na drugi wyjątek, odnoszący się do osób, których niezdolność do pracy powstała po ukończeniu 30 lat. Nie muszą one posiadać 5-letniego stażu ubezpieczeniowego w 10 latach przed zgłoszeniem wniosku lub powstaniem niezdolności do pracy, jeśli orzeczono wobec nich całkowitą niezdolność do pracy oraz osoby te udowodniły 25 lat składkowych w przypadku kobiet i 30 lat składkowych w stosunku do mężczyzn.

W pierwszym kwartale br. w województwie łódzkim z pierwszorazowym wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy, wystąpiło ponad 1,5 tys. osób. W całym kraju – 22 tys.